نسیم نافه ریز یاد تو

چو می وزد به باغ خاطرات من

خزان سرد زندگی

                      پر از طراوت بهار میشود

زلال چشمه سار اشتیاق

دویده در رگ خموش ساقه ها

فضای باغ خاطرات، پر ز برگ و بار میشود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فردا به شوق دیدن تو میام دانشگاه کاش اونجا باشی و بتونم ببینمت.

چقد خنده داره، انگار تو همون آدمی نیستی که ۲ سال پیش هر وقت میخواستم میتونستم صداتو بشنوم، الان برای یه بار دیدنت اونم از دور دارم اینهمه ذوق میکنم