تنهایی

تا کی گل من، بلبل ناکـــام تــــو باشم

در کنج قفس گوش به پیغام تو باشـــم

                                                        فریاد جـــگر ســــوز، نســــود جـــــگر تو

                                                        تا کی من حسرت زده در دام تو باشم

تا چند تماشـــــــاگر آن چـــهره و تا کی

خرسند ز ســــتودای تو با نام تو باشم

                                                         صــــــبر از دل و آرام ز تن رفــــــــته ندانم

                                                         آرام دلـــــــم تــــا به کـــــجا رام تــو باشم

دست ازتو کشیدن نتوانم، چه کنم من؟

از در چـــو برانی، ســــر بام تــــو باشم

                                                       یادم کـــــن و گــــاهی به نگـــاهی بنـــوازم

                                                        بگــــذار که شــرمـــنده انـــعـام تـــــو باشم