تا که نهال عشق تو، در دل من جوانه زد

کرغ غزل سرای غم، بر سرم آشیانه زد

 

دل چو گرفت بوی تو، همچو نسیم خوش نفس

بر سر هر گذرگهی، نغمه عاشقانه زد

 

تا که چو نی گلویم از پنجه بغض بسته شد

از سر بند بند تن، شعله دل زبانه زد

 

آنکه رسید بر سر گنج مراد عاشقی

سنگ نیاز بر سر بیش و کم زمانه زد

 

آنکه به اوج عاشقی بال گشود و پر گرفت

چشم طلب ببست و پا بر سر آب و دانه زد

 

دولت عشق من اگر، سکه نزد به نام تو

خاتم شعر من ترا سکه جاودانه زد

 

مرغ غزل سرا دگر خون چکد از ترانه اش

بسکه ز شام تا سحر نغمه زد و ترانه زد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ممنون که اومدی و رخ دادی تا ببینمت.

کلی انگیزه برا درس خوندن پیدا کردم.